สังเกต

วันนี้ออกไปข้างนอกเป็นเพื่อนแม่ซื้อของแถวสำเพ็ง นานๆ จะได้ออกไปไหนมาไหนกับแม่ซักที (ไม่นับออกไปกินข้าวนอกบ้านด้วยกัน) เพราะปกติวันหยุดเรามักจะออกไปเที่ยวข้างนอกเอง หรือไม่ก็อยู่บ้านไปเลย รู้สึกว่าแม่ดีใจเหมือนกันที่เราอาสาเดินทางไปเป็นเพื่อนกับแม่ด้วย เพราะปกติแม่มักจะไปคนเดียว

อาจเป็นเพราะช่วงวันสองวันนี้เราเป็นหวัด ไม่ค่อยสบาย เลยรู้สึกว่าอาการป่วยครั้งนี้ทำให้ชีวิตช้าลง…

เมื่อสภาพร่างกายตนเองเปลี่ยนไป การออกไปข้างนอกกับแม่ครั้งนี้มันก็เลยดูแตกต่างจากปกติ ก็แปลกดีเหมือนกันที่การเดินไปกับแม่ครั้งนี้ เราลองสังเกตมองดูอะไรรอบตัวมากขึ้น เรารู้สึกว่าเด็กรุ่นเรา ยุคที่ปัจจุบันนี้ใครๆ ก็มีสมาร์ทโฟน พออยู่เฉยต้องหยิบเอาสมาร์ทโฟนมาเล่น หรือไม่ก็เอาหูฟังเครื่องเล่น mp3 ยัดใส่หู ไม่มองดู ไม่ฟังเสียงรอบข้าง

ขากลับ ระหว่างที่เรานั่งม้านั่งหินหน้าคลีนิกแห่งหนึ่งแถวบ้านเพื่อรอแม่ซื้อของที่ตลาด ถ้าเป็นเด็กสมัยนี้คงต้องหยิบเอาสมาร์ทโฟนมาเล่น แต่เนื่องจากเราไม่ได้มีสมาร์ทโฟน เราก็เลยนั่งดูสภาพแวดล้อมรอบตัวไปเรื่อย ดูคนที่เดินผ่านไปผ่านมา ดูท้องฟ้า ดูอาคารบ้านเรือน ฯลฯ ดูสิ่งต่างๆ ที่เราเดินผ่านไปผ่านมาทุกวัน มันเหมือนอารมณ์ของเด็กน้อย ที่ตื่นตาตื่นใจกับเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ทุกเรื่องรอบตัว ไวต่อการสังเกตการเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ วันนี้บางสิ่งเราก็เพิ่งเห็นว่ามันเป็นแบบนี้ด้วยแฮะ คงเป็นเพราะในอดีตเราจดจ่อหรือใจลอยกับเรื่องอื่น เลยไม่ได้สังเกตสิ่งเหล่านี้

ในวิถีชีวิตของคนรุ่นใหม่ เรารู้ว่าพวกเราจะใส่ใจกับสิ่งรอบข้างใกล้ตัวน้อยลง มัวแต่สนใจแต่เรื่องของตนเอง ไม่ก็เรื่องภายนอกห่างไกลในอินเตอร์เน็ต แต่เรื่องใกล้ตัวกับไม่รู้จัก และไม่ค่อยมีความคิดอยากจะไปทำความรู้จักเท่าที่ควร

หวังว่าเราจะคาดการณ์ผิดนะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s