after dark

after dark

หนังสือของมูราคามิยังคงเป็นแนวที่เข้าทางกับเรา โดยเฉพาะในส่วนบทสนทนาของตัวละครที่พูดคุยเรื่องสัพเพเหระต่างๆ คำพูดมันช่างเท่ดีจัง เรื่องล่าสุด after dark (ราตรีมหัศจรรย์) ก็เช่นเดียวกัน บทสนทนาของทากาฮาชิกับมาริมันมีเสน่ห์และเป็นส่วนที่เราชอบที่สุดในเรื่อง

เรื่องนี้การดำเนินเรื่องจะไม่ใช่มุมมองจากตัวละครผู้ชายที่เราคุ้นเคยกันบ่อยๆ  แต่เราจะกลายเป็นผู้สังเกตการณ์ เป็นจุดอะไรซักอย่างที่คอยดูผู้คนที่ดำเนินชีวิตไปในค่ำคืนหนึ่ง ดูน้องสาวมาริดำเนินชีวิตยามราตรีพบเจอผู้คนต่างๆ ดูเอริคนพี่นอนหลับไหลและเจอเรื่องราวมหัศจรรย์ ดูหนุ่มออฟฟิศชิรากาวะเผอิญกับความรู้สึกผิดในใจ ดูชีวิตของสาวจีนกับแก๊งค์มาเฟีย ดูคาโอรุและลูกน้องในโรงแรมฉ่ำรัก ดูหนุ่มนักศึกษาทากาฮาชิจีบสาว…

ตลอดทั้งเรื่องเป็นเหตุการณ์ในช่วงเวลาเพียงแค่คืนเดียว น่าจะเป็นเรื่องสั้นขนาดยาวมากกว่าเป็นนวนิยาย ดังนั้นเราจึงอ่านจบอย่างรวดเร็วในหนึ่งอาทิตย์ (โดยใช้เวลาบนรถไฟฟ้าตอนเช้าไปทำงานอ่าน) จบเร็วจนเราคิดว่าอยากอ่านในแบบที่ยาวกว่านี้ คงต้องหาเรื่องอ่านของเฮียมูราคามิที่เรายังไม่เคยอ่านมาเสพเร็วๆ นี้🙂

“รู้ไหมว่าฉันคิดอะไร?” โคโรงิกล่าว “ฉันคิดว่าความทรงจำของคนเราเป็นเชื้อเพลิงที่เราเผาผลาญเพื่อสานชีวิตให้ดำเนินต่อไป ความทรงจำสำคัญหรือไม่สำคัญก็ตามที ไม่ได้มุ่งหวังจะตั้งเป้าเพื่อรักษาชีวิต เป็นแค่เชื้อเพลิงโฆษณาในหนังสือพิมพ์ หนังสือปรัชญา รูปลามกในนิตยสาร หรือฟ่อนธนบัตรหนึ่งหมื่นเยน โยนเข้ากองไฟ ก็เป็นเพียงแค่กระดาษ ไฟกองนั้นไม่คิดว่า ‘เฮ่ย, ไม่ได้นะ นี่เป็นคานต์…ไม่นะ, นี่มันเป็นโยมิอูริ ชิมบุน กรอบบ่าย…วาว, นมสวย’ ไม่เลย, ไฟไม่คิด ไฟมองเป็นแค่เศษกระดาษ เรื่องเดียวกันกับความทรงจำ ความทรงจำสำคัญ ความทรงจำไร้สาย ความทรงจำไร้ค่า…ไม่มีความแตกต่างกัน เป็นเพียงแค่เชื้อเพลิง”

3 thoughts on “after dark

  1. เรื่องนี้ฉันก็ชอบค่ะ
    ได้อ่าน South of the Border, West of the Sun หรือยังคะ?

    1. ผมอ่าน “การปรากฏตัวของหญิงสาวในคืนฝนตก” ที่คุณโตมรแปลครับ จำได้ว่าเป็นผลงานแรกของมูราคามิที่อ่านเลย ความรู้สึกหลังจากอ่านจบคือ “ทำไมคนนี้มันดังหว่า เราไม่เห็นจะอินเลย”

      แต่พอได้อ่านผลงานต่อมา ก็เริ่มชอบครับ อาจเป็นเพราะตอนนั้นที่อ่านเล่มแรกยังเป็นเด็กน้อยอยู่มั้งครับ ถ้าตอนนี้กลับมาอ่านใหม่ อาจจะชอบก็ได้

      1. ลางเนื้อชอบลางยามังคะ
        ฉันอ่านเรื่องนี้แล้วสะเทือนอย่างแรง เท่าที่ดูจากประวัติส่วนตัวของมูราคามิ เดาว่าเขาเขียนขึ้นส่วนหนึ่งจากชีวิตของตัวเอง เช่น ที่เป็นเจ้าของบาร์แจ๊ส แอบอยากรู้ว่าผู้หญิงที่ปรากฏตัวขึ้นในคืนฝนตกมีตัวตนจริงหรือเปล่า😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s