วนิดาทัศนาจร

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา เราได้มีโอกาสไปทริปสั้นๆ ที่ชื่อ ‘วนิดาทัศนาจร’ จัดโดย เครือข่ายต้นไม้ขี้เหงา ของคุณทรงกลด บางยี่ขัน เป็นการเดินชมสถานที่เก่าในเมืองกรุง ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ โดยมีพี่นัท (จุลภัสสร พนมวัน ณ อยุธยา) และพี่เกริก คอยเป็นมัคคุเทศก์นำเที่ยว

เส้นทางการเที่ยวของเรา เรียงตามลำดับดังนี้

  • ศาลหลักเมือง
  • เดินตามถนนสนามไชยไปทางมิวเซียมสยาม
  • มิวเซียมสยาม
  • พิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
  • ตลาดนางเลิ้ง
  • พระที่นั่งอนันตสมาคม
  • บ้านพระยาบุรุษรัตนราชพัลลภ (สถานที่ถ่ายทำละครวนิดา เป็นบ้านของวนิดา)
  • พระราชวังพญาไท

การเดินทางครั้งนี้ แม้ว่าฝนจะตกเกือบตลอดการเดินทาง แต่เราสนุกรื่นรมย์มากๆ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะพี่มัคคุเทศก์ทั้งสองให้ความรู้กับเราอย่างเป็นกันเอง การให้ความรู้ของพี่เขาเป็นลักษณะเล่าเรื่องราว เกร็ดความรู้ต่างๆ ทั้งในแง่ประวัติศาสตร์และศิลปะสถาปัตยกรรม (พูดนอกเรื่องก็เยอะ แต่เราชอบ😀 ) พี่เขาบอกกับเราว่า คนไทยชอบฟังเรื่องเล่าไม่ได้ชอบฟังข้อมูล การเล่าเรื่องไม่ได้เป็นแค่การเล่าว่าเกิดเหตุการณ์อะไร ที่ไหน เมื่อไหร่เท่านั้น แต่ยังต้องเล่าถึงที่มาของเหตุการณ์นั้นและผลกระทบหลังจากเกิดเหตุการณ์นั้นด้วย หากสามารถจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมให้เป็นในลักษณะเดินชมสถานที่พร้อมกับฟังการเล่าเรื่อง รับรองว่าจะทำให้คนไทยตระหนักถึงคุณค่าของสิ่งที่เรามีอยู่แน่นอน

อีกส่วนหนึ่งที่เราประทับใจมากในทริปครั้งนี้ คือสถานที่ที่เราชมนั้นเกี่ยวข้องกับในรั้วในวังค่อนข้างมาก มันทำให้เราเห็นทัศนคติของกษัตริย์ไทยและผู้คนในสมัยนั้นที่พยายามทำให้บ้านเมืองเราสงบสุข รอดพ้นจากการรุกรานของต่างชาติ ให้ผู้คนอยู่ดีกินดี เห็นแล้วพอย้อนกลับมาดูสังคมไทยในปัจจุบัน มันยิ่งกระตุ้นให้เราอยากทำอะไรดีๆ ให้บ้านเมืองของเรา ไม่ให้ปณิธานของคนรุ่นก่อนที่เพียรพยายามมาต้องหายไป

ครูบาสุทธินันท์ กล่าวไว้ในงาน Ignite Thailand 2 ที่ผ่านมาว่า “เรียนในห้องได้ความรู้ เรียนนอกห้องได้ความจริง เอาความรู้+ความจริง เราก็จะรู้จริง” การเดินทางใน ‘วนิดาทัศนาจร’ ครั้งนี้ มันเป็นการเรียนรู้นอกห้องเรียนของเราอีกครั้ง ที่รู้สึกว่ามันมีคุณค่ามาก ทำให้มุมมองวิชาประวัติศาสตร์และวิชาศิลปะสถาปัตยกรรมของเราเปิดกว้างมากขึ้น และคงทำให้การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของเราต่อไปในอนาคต ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป🙂

ป.ล.
1. ขอบคุณทุกคนที่ทำให้เกิดทริปครั้งนี้อีกครั้ง เป็นหนึ่งในการเดินทางที่เราประทับใจมาก
2. มีสิ่งเดียวที่รู้สึกรบกวนจิตใจเล็กๆ คือ การถ่ายรูปอันมหาศาลของผู้คนสมัยนี้ (โดยเฉพาะในพิพิธภัณฑ์พระปกเกล้าฯ) เข้าใจว่ากล้องเดี๋ยวนี้มันถูก แถมมีในมือถืออีก ประกอบกับแต่ละคนก็อยากเอาไปโพสในเว็บด้วย อย่างไรก็ตามมันรบกวนเรา (เล็กๆ) ในการชมสิ่งสถานที่ต่างๆ อยากรณรงค์ให้มีการถ่ายรูปอย่างพอดีจัง (เหมือนกับการใช้โทรศัพท์อย่างพอดีที่เขาโฆษณากัน ^^ )

2 thoughts on “วนิดาทัศนาจร

  1. ถ้าการถ่ายรูปของผมไปรบกวนคุณตู้
    ก็ขอโทษด้วยนะครับ (- -‘)>

    1. โอ้ ไม่ได้รบกวนมากมายถึงขนาดนั้นหรอกครับ ^^”

      บางทีผมชอบคิดว่า คนที่ชอบถ่ายรูปเยอะเกินไปนั้น มักมัวแต่ใส่ใจรูปที่ต้องออกมาให้สวย มีมุมเก๋ๆ มากกว่าใส่ใจความรู้ ความงามที่อยู่ตรงหน้า แต่นั่นก็เป็นมุมมองคนที่ไม่ค่อยถ่ายรูปนะครับ🙂

      คุณ wind สามารถแลกเปลี่ยนในฐานะคนถ่ายรูปได้ว่าคิดยังไงกับเรื่องพวกนี้ รำคาญบ้างรึเปล่า…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s